خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۵۷۶
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طرب گل کرده از هر شاخ و گل چیدن نمی دانمپریشان بلبلم، جز گلستان دیدن نمی دانم
۲
به دستم گر دهد آن نازنین، گیسوی مشکین راز نافهمیدگی، چون شانه بوییدن نمی دانم
۳
چرا مینا نخندد بر من بیدل، که چون ساغرلبم با لعل او پیوست و بوسیدن نمی دانم
۴
چو صحرا ناله دارد طینتم، لیکن ز بیدردیاگر کوه آیدم برسینه، نالیدن نمی دانم
صفحهٔ ۱ از ۱