خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۵۹۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می رود بر باد، خاکم از لگدکوب ستمچون زمین افتاده ام در زیر پای آسمان
۲
حیرتی دارد دلم کآخر چه سان گنجیده استوسعت آباد ستم، در تنگنای آسمان
صفحهٔ ۱ از ۱