خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۰۳
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آتشم فکند که بی دود و دم نشینغم بر دلم گماشت که رو بی الم نشین
۲
حکم قضا رسید که با وسعت سپهردر تنگنا همیشه چو نال قلم نشین
۳
فریاد می کند جرس کاروان چرخکز شهر عیش بگذر و در دشت غم نشین
۴
مهمان روزگار چو گشتم، نصیب گفتدر آستان خانه چو نقش قدم نشین
صفحهٔ ۱ از ۲