خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۲۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف شبرنگ، پریشان بر و دوش مکنخویش را بیهده چون کعبه سیه پوش مکن
۲
تا ز قانون طرب، دست نشویی در بزمرود اشکم چو درآید به صدا، گوش مکن
۳
بوی شیر از لب چون لعل ترت می آیدآب اگر در قدح باده بود، نوش مکن
۴
شب به گلشن چو روی، دست به شوخی مگشاگل چراغی به رهت داشته، خاموش مکن
صفحهٔ ۱ از ۱