خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۲۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماییم و گفتن شعر، در وصف آن گلِ روبر وزن مصرع زلف، در بحر بیت ابرو
۲
سیر از قدح چه سان گشت، در یک دو روز نرگس؟دل می کشد به ساغر، سبز است تا لب جو
۳
در شیوه رمیدن، وحشی نگاه او راهمچشمی از ازل بود، با گله گله آهو
صفحهٔ ۱ از ۱