خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۴۸
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیشه بیار ساقیا، از پی هم پیاله دهزود نمی روم ز خود، باده دیرساله ده
۲
زمزمه ریزساز را، قلقل شیشه بشنواندردکش خمار را، نغمه به جای ناله ده
۳
از من بینوا مکن ننگ و ز دودمان رزطبع مجرد مرا، دختر بی قباله ده
۴
گردن شیشه در کفت، هست کلید رزق ماقحطی می کشیده را، قوت سه چار ساله ده
صفحهٔ ۱ از ۱