خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۶۳
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوران به آب می کرد، طرح ایاغ لالهبهر چه تر نباشد، دایم دماغ لاله؟
۲
از بس که بی تو گشتند، خوبان باغ درهمآیینه رخ گل، گردید داغ لاله
۳
در حیرتم که چون سوخت، آن روی شعله ناکمپروانه سوز خود نیست، هرگز چراغ لاله
صفحهٔ ۱ از ۱