خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۶۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گشوده چشمت از هر سو در میخانه ایوز شراب غمزه ات پر گشته هر پیمانه ای
۲
گر خرابی ره نیابد در غم آباد جهاناز کجا آید به کف، دیوانه را ویرانه ای
۳
نیست در زلف سیاهش، گرم جولان شانه ایخویش را بر دود شمعی می زند پروانه ای
صفحهٔ ۱ از ۱