خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۸۲
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داد بی موجب عنانم را به دست رهزنیآنچه من از دوست دیدم، کس ندید از دشمنی
۲
بر نمی تابد دلم از نازکیها حرف سختصد شکست آید برین مینا، ز خارا گفتنی
۳
سبز پوشیدن مکرر گشت ای سرو چمنگر توانی، همچو مینا سرخ کن پیراهنی
صفحهٔ ۱ از ۱