خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۶۸۴
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و ذوق باده نوشی، ز ایاغ صبحگاهیگل نغمه تازه کردن، به دماغ صبحگاهی
۲
شب زلفت از کفم شد، به چه عمر زنده مانم؟که رسید روز مرگم، چو چراغ صبحگاهی
صفحهٔ ۱ از ۱