خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۷۳۵
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا تو رفتی، زندگی رفت از برم، بازآ که منچون چراغ مرده ام در انتظار زندگی
۲
محنتم افکنده از پا، ورنه بی تکلیف مرگهمچو راحت می گریزم از دیار زندگی
۳
چون نباشم در خزان زندگی بی شاخ و برگ؟من که بی برگی کشیدم در بهار زندگی
۴
این تن فرسوده من، بس که ناشایسته استنی به کار مرگ می آید، نه کار زندگی
صفحهٔ ۱ از ۱