خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۷۴۴
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رویش چو آفتاب است، او را نمی شناسیزلفش چو مشک ناب است، او را نمی شناسی
۲
گفتی که نوگلت را در باغ حسن دیدمآن غنچه در نقاب است، او را نمی شناسی
۳
چون با رخ درخشان، از خانه شب برآیدیک شهر ماهتاب است، او را نمی شناسی
۴
گر ساغر دو چشمش، آید به گردش نازصد بزم را شراب است، او را نمی شناسی
صفحهٔ ۱ از ۲