خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۷۴۶
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به برگ عیش رسم، گر چو نوبهار آییمیان باغ شوم، چون تو در کنار آیی
۲
تو آن گلی که بهار از رخ تو می باردچرا نهال نگردد چو پیش خار آیی؟
۳
کند سفیدی چشمم نیابت دم صبحشبی که سوی من از راه انتظار آیی
۴
هزار خاک نشین، آه می کشد ز پی اتنمی شود که به این کوچه بی غبار آیی
صفحهٔ ۱ از ۲