خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عندلیب عشق را جز نالههای زار نیستزین گلستانش نصیبی غیر نوک خار نیست
۲
ما تباهی ماندگان موجخیز حیرتیمکشتی ما شوربختان را به ساحل کار نیست
۳
سالها عشق درین مرحله مبهوتم داشتطفل گهواره اندیشه فرتوتم داشت
۴
تو چه دانی که چه بار از سر کویت بردماز وفا پرس که او پایه تابوتم داشت
صفحهٔ ۱ از ۱