خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی بصر دیده ارباب هوس حیرانستز آنکه بر دیده تصویر نظر پنهانست
۲
در گریبان دری دیده ما روز نخستپنجه غم شده فرموش و کنون مژگانست
۳
دیده بگداخته نخل مژه را دادم آبوین زمان میوه سیراب‌ترش حرمانست
۴
رخ ز بی‌رونقی شمع نگاهم مفروزروزگاری‌ست که بی روی تو در زندانست
صفحهٔ ۱ از ۲