خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطت هر دم جهانی از تجلی رایگان گیردبه هر سو بگذرد ملکی ز حسن جاودان گیرد
۲
شکنج دام ز آن‌سان دلفریب صید شد کز غمفروریزد پر وبالش چو نام آشیان گیرد
۳
سجود عشق برخود فرض کردم تا جبین دارمبود روزی ازین آتش مرا دودی به جان گیرد
۴
سر شمع‌ست دولتمند و من پروانه اویمکه از فیضش مرا هم شعله شامی در میان گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲