خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۲۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسم عشاقست خندان اشک حرمان ریختندیده در طوفان خون و گل به دامان ریختن
۲
گریه را در پرده‌های خون دل پیچم که هستکفر در کیش حیا یک قطره عریان ریختن
۳
نی دلی دریای خون نه سینه‌ای گرداب غمچون توانم قطره اشکی به سامان ریختن
۴
رنگ احسان نیست بر سیمای ابر نوبهارورنه خون بایست بر خاک شهیدان ریختن
صفحهٔ ۱ از ۲