خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۴ - مدح حسن خان شاملو
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابر آمد و گلزار ارم ساخت جهان راچون روی گل آراست زمین را و زمان را
۲
شد سبز در و دشت بدان‌سان که نسیمیچون سبز روان سبز کند چوب شبان را
۳
هر جا که نهی پا به زمین ریشه دواندزینست که پا مانده به گل سرو روان را
۴
از بس هوس سیر قرار از همه کس برددر دل نتوان داشت نگه راز نهان را
صفحهٔ ۱ از ۱۵