خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۷ - مفاخره و مدح حافظ محب علی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازم نفس به لجه فیضی شناورستکش کمترین صدف شرف هفت گوهرست
۲
خلدی شکفت بر سر هر شاخ گلبنمآری بهار طبع مرا رسم دیگرست
۳
فیضی به تازه بر نی کلکم فشانده‌اندکش بر شکر هما ز مگس جان‌‌فشان‌‌تر‌‌ست
۴
ابهام بر قفاش چو مهر نبوت‌ستکلکم که در جهان معانی پیمبرست
صفحهٔ ۱ از ۱۶