خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۰ - مدح حسین خان شاملو
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش بزمی داشتم فرخنده چون روی نگارغم صراحی درد ساغر غصه ساقی می‌خمار
۲
سونش الماس و ریش سینه در ناز و نیازنشتر یاس و دل افگار در بوس و کنار
۳
ز آسمان گفتی که می‌بارید آه شعله‌‌‌ریزدر زمین گفتی که می‌‌‌جوشید چشم اشکبار
۴
کاندر آمد از درم شادان و خندان همچو گلشاهد نوروز و شاه هفت اقلیم بهار
صفحهٔ ۱ از ۱۶