خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۵ - در گلایه و پوزش
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی فصیح زبانی که طبع نیر توفروغ پنجه خورشید فضل را نیروست
۲
از آن به خسرو ثانی مخاطبی که مدامدل تو آینه طوطیان شیرینگوست
۳
مکش ز چرخ مقوس به زورمندی دستکمان سست مددکار قوت بازوست
۴
سمند رای ترا مهر نور پیشانیستنجیب قدر ترا ماه کاسه زانوست
صفحهٔ ۱ از ۱۱