خلوتی با فصیحی هروی

شمارهٔ ۵

ابیات پراکنده

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

گفتیم بشکفیم دو روزی در این چمندیدیم روی عالم و بد شد شگون ما

چون شعله پرتب است درون و برون ماتبخاله می‌زند لب خنجر ز خون ما

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور