خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۵
ابیات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ره نمییابد اجل هم بر سر بالین مابس که ماتمخانه ما از غم هجران پر است
۲
نیستم آگه که آتش بر دل شوقم که زدلیک میدانم که بازم سینه از پیکان پر است
صفحهٔ ۱ از ۱