خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۵۱
ابیات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر شوی نکهت‌شناس نکهت گیسوی خویشاز گریبان گل و سنبل بدزدی بوی خویش
۲
بهر خونریز دو عالم جنبش مویی بس‌ستزحمت چین بی سبب مپسند بر ابروی خویش
۳
نقد جان ناقص عیار و عشق مفلس تنگدستوای اگر زلف تو خواهد قیمت یک موی خویش
صفحهٔ ۱ از ۱