خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۶۰
ابیات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن پیرای صبحم کیمیای خار و خس دارمبه هر شاخ ترنجی آفتابی پیشرس دارم
۲
پر پروانهام در حسرت پرواز گم بادااگر امید دودی از چراغ هیچ کس دارم
صفحهٔ ۱ از ۱
ابیات پراکنده