خلوتی با میرداماد
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به درگاه تو از قدس روان قافلههاپیش طوف سر کوی تو خجل نافلهها
۲
هرکجا شاکله فضل تو در ذکر آمدغیر تشویر نشد شاکله شاکلهها
۳
مشکل آید همی اسناد تولد به تو زانکزادن مثل تو نشنید کس از حاملهها
۴
مجد ذات تو به حدی که محال آید از آنکمدرک کنه کمال تو شود عاقلهها
صفحهٔ ۱ از ۲