خلوتی با صفی علیشاه
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که می‌کشد او را کمند گیسوییکجاست راه که یابد رهائی از سوئی
۲
سزاست آنچه دل از دست طره تو کشدکه کرد بیخبر آهنگ سخت بازوئی
۳
جراحتی که را دل ز تیغ هجران یافتگذشت از آنکه پذیرد بوصل داروئی
۴
بهیچ راه نجستم یکی میان تو راشد ار چه خاطر باریک بین من موئی
صفحهٔ ۱ از ۲