خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای روی داده صحبت دنیا راشادان و برفراشته آوا را
۲
قدت چو سرو و رویت چون دیباوآراسته به دیبا دنیا را
۳
شادی بدین بهار چو می‌بینیچون بوستانِ خسرو، صحرا را
۴
برنا کند صبا به فسون اکنوناین پیر گشته صورت دنیا را
صفحهٔ ۱ از ۱۴