خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلی، بی‌گمان این جهان چون گیاستجز این مردمان را گمانی خطاست
۲
ازیرا که همچون گیا در جهانرونده است همواره بیشی و کاست
۳
اگر هرچه بفزاید و کم شودگیا باشد، این پیر گیتی گیاست
۴
ولیکن گیا را بباید شناختازیرا سخن را درین رویهاست
صفحهٔ ۱ از ۱۳