خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه من رنجیده شد یا رب گناه من چه بودمن ندانم در ره بخت سیاه من چه بود
۲
گر نمی سوزد دلم در آتش سودای اوهر شبی سوی فلک این دود آه من چه بود
۳
دعوی عشق تو کردم لا نسلم داشتیاین لب خشک و دو چشم تر گواه من چه بود
۴
من نه خود گشتم اسیر عشق آن شوخ این زمانای مسلمانان نمی دانم به راه من چه بود
صفحهٔ ۱ از ۲