خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر عارض تو خط، چو پراکنده می شودترک فلک غلام ترا بنده می شود
۲
آن دم نبات را نکند هیچ کس قبولکان لعل شکرین تو پر خنده می شود
۳
دانی که چیست نرگس مخمور سر به پیشاز چشمهای مست تو شرمنده می شود
۴
آن را که کشت غمزه شوخ تو بی گناهچون از لبت شنود سخن زنده می شود
صفحهٔ ۱ از ۲