خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کاتب قدرت به سر من ننوشتیاز صومعه دل میل نکردی به کنشتی
۲
خرم دل آن کس که میسر شود او رایاری و صراحی شراب و لب کشتی
۳
گو بر سر خم می گلنار بمانیدسازید چو ا زخاک من غمزده خشتی
۴
گر ره به سر کوی تو بردی دل زاهدسودای بهشت و هوس حور بهشتی
صفحهٔ ۱ از ۲