خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۴
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بعید گشته مرا وصل آن پری رخسارز جان خویش بعیدم، مرا به عید چه کار
۲
در جواب او
۳
اگر به خربزه خسروی شوی تو دوچاربنوش آنچه توانی و هیچ شرم مدار
۴
چو خوش به دست تو افتد شهید کن خود راصباح صحنک شفتالویی چو غبغب یار
صفحهٔ ۱ از ۳