خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۴۷
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند گاهی است که دل می کشدم سوی برنجلله الحمد که دیدم به جهان روی برنج
۲
حبشی گشته دعاگوی مزعفر شب و روزآن سیه چرده بلی هست چو هندوی برنج
۳
می زند بر من سودازده روغن چشمکچون به بازار نگاهی بکنم سوی برنج
۴
بر سر سفره بدم همنفس آش حلیمکه پدیدار شد از دور هیاهوی برنج
صفحهٔ ۱ از ۲