خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۵۱
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیار باده گلرنگ ساقیا حالیکه تا دل خود را کنم ز غم خالی
۲
در جواب او
۳
اگر به دست تو افتد طغار چنگالیمحقرست ز بهر چه دست بر مالی
۴
دو گرده باید و یک کله ای به نیمشبانکه تا دل پر خود را به او کنم خالی
صفحهٔ ۱ از ۳