خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۵۶
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل به دام زلف سیاه تو مبتلاستجان رمیده بین که گرفتار صد بلاست
۲
در جواب او
۳
دل در کمند حلقه زنجیر زلبیاستجانم اسیر گرده نان است، آن کجاست
۴
از خورده های قند چه گویم که این زماندر دیده های اشک فشانم چو توتیاست
صفحهٔ ۱ از ۳