خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۶۹
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا ز حال مگس آرزو کند ای واخکه می پرد به سوی لعل آن لبان گستاخ
۲
در جواب او
۳
تروش وا که به شیرین رخی پزد طباخبه شورباش کند میل خاطر من آخ
۴
چه خوش بود به لب آب و سایه های درختنشسته باشی و امروت می فشاند شاخ
صفحهٔ ۱ از ۲