خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۷۴
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ترا روی زمین جمله مسلم گرددتو مپندار که حرص از دل تو کم گردد
۲
در جواب او
۳
گر مرا اطعمه دهر مسلم گردداشتهایم عجب ار یک نفسی کم گردد
۴
زلبیای عسل این دم چه مرادی به از آنکه در انگشت من خسته چو خاتم گردد
صفحهٔ ۱ از ۳