خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۹۷
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کارراستی باید، نه بازی صرف کردم روزگار
۲
در جواب او
۳
بهر بغرا در جهان هر کس نهد دیگی به باریارب این توفیق را گردان رفیق، ای کردگار
۴
کی بود یارب که در دستم فتد بریانییتا من تنها بر آرم از دل و جانش دمار
صفحهٔ ۱ از ۳