خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۰۲
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لب شیرین تو حلوای قندقامت رعنای تو سرو بلند
۲
در جواب او
۳
صحن برنجی که بود پر زقندمرهم جان است و بسی سودمند
۴
پیش قد دلکش زناج بینگشته خجل قامت سرو بلند
صفحهٔ ۱ از ۳