خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۰۷
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که دیده بود آن نگار را رقاصعجب مدار که گردد ز درد غصه خلاص
۲
در جواب او
۳
به صحن دیگ چو بغرای میده شد رقاصکسی که دید ز اندوه جوع گشت خلاص
۴
درست قلیه و بغرا صدف به چنگ آوربه بحر کاسه هر آن دست گر شود رقاص
صفحهٔ ۱ از ۳