خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوب یکی نکته یادم است زاستادگفت «نگشت آفریده چیز به از داد»
۲
جان تو با این چهار دشمن بدخونگرفت آرام جز به داد و به استاد
۳
جانت نمانده‌است جز به داد در این بندداد خداوند را مدار به بیداد
۴
بند نهادند بر تو تا بکشی رنجتا نکشد رنج بنده کی شود آزاد؟
صفحهٔ ۱ از ۸