خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۳۴
دیوان اطعمه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هریسه به روغن بگفتا صباحکه تا چند نالی تو ای بیقرار
۲
به شب شد غشادار بسوز تو بار«ز ناپاک چشم نکویی مدار»
۳
حلیمی بیاموز این دم ز منکه بسیار خوردم لت روزگار
صفحهٔ ۱ از ۱