خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند گردی گردم ای خیمهٔ بلند؟چند تازی روز و شب همچون نوند؟
۲
از پس خویشم کشیدی بر امیدسالیان پنجاه و یا پنجاه و اند
۳
مکر و ترفندت کنون از حد گذشتشرم‌دار اکنون، از این ترفند چند؟
۴
مادر بسیار فرزندی ولیکخوار داریشان، همیشه کندمند
صفحهٔ ۱ از ۸