خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۳ - نامه چهارم
ده نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرد جوان صبر و تحمل بسیهیچ نگفت این سخنان با کسی
۲
صبر بسی کرد و تحمل نمودپیش کسی زهره گفتن نبود
۳
در دل او غصه و غم شد گرههمچو کمان خم شد، و لاغر چو زه
۴
دور فتاده ز رخ او چو تیرگشته چو زه در غم او گوشه گیر
صفحهٔ ۱ از ۴