خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۵ - نامه پنجم
ده نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز چو مسکین بشنید این سخننال برآورد تو عیبش مکن
۲
هر که گرفتار غم یار شدناله او روز و شبان زار شد
۳
دیده پر از آب و دلی پر زنارگر بکشد آه، تو معذور دار
۴
آه ز عشق تو چها می کشمروز و شبان درد و بلا می کشم
صفحهٔ ۱ از ۵