خلوتی با صوفی محمد هروی
بخش ۱۸ - نامه ششم
ده نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز چو از صبر سخن گوش کردعاشق دلسوخته خاموش کرد
۲
گرسنه را دیر شود پاتغارجوع برآرد ز دل او دمار
۳
صبر بود پیش دل مستمندداروی تلخ است، بلی سودمند
۴
چون بجز از صبر دوایی ندیدپای به دامان صبوری کشید
صفحهٔ ۱ از ۵