خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گشته جهان و خوانده دفتربندیش ز کار خویش بهتر
۲
این چرخ بلند را همی بینپر خاک و هوا و آب و آذر
۳
یک گوهر تر و نام او بحریک گوهر خشک و نام او بر
۴
وین ابر به جهد خشکها رازان جوهر تر همی کند تر
صفحهٔ ۱ از ۱۸