خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوانده بسی علم و جهان گشته سراسر،تو بر زمی و از برت این چرخ مدور
۲
این چرخ مدور چه خطر دارد زی توچون بهرهٔ خود یافتی از دانش مضمر؟
۳
تا کی تو به تن بر خوری از نعمت دنیا؟یک چند به جان از نِعَم دانش بر خور
۴
بی سود بود هر چه خورد مردم در خواببیدار شناسد مزهٔ منفعت و ضر
صفحهٔ ۱ از ۳۳