خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از رخ فکند شاهد واحد نقاب رارونق شکست جرم مه و آفتاب را
۲
بر صفحه دید تا خط ما آسمان کشیدبر لوح جدی اول برق و شهاب را
۳
عیسی ستاره بود منم عین آفتابباید ستاره دور، زند آفتاب را
۴
ما را مبین خراب که آباد مطلقیمبس گنجها نهفته مکان خراب را
صفحهٔ ۱ از ۳